Soms komen er remasters van games op je pad waardoor je denkt; was dat nou écht nodig? Toen Tales of Berseria Remastered door Bandai Namco werd aangekondigd dacht ik dan ook aanvankelijk; “Die game is toch helemaal niet zo oud?” Maar het origineel verscheen in 2017 op de PlayStation 4 en is dus inmiddels alweer bijna negen jaren oud. Of de game in het licht vernieuwde jasje ook de moeite waard is lees je hier in de review.
Tales of Berseria speelt zich als prequel enkele honderden jaren af voor de gebeurtenissen van Tales of Zestiria. Nu maakt dat weinig verschil voor het verloop van het plot, maar wanneer je Zestiria al gespeeld hebt zul je absoluut bepaalde locaties herkennen. Het verhaal van Tales of Berseria is aanvankelijk niet bepaald het standaard ‘een groep helden komt samen om de wereld te redden’ scenario wat we vaker in de Tales-games voorbij zien komen. In plaats daarvan zijn Velvet Crowe en haar teamgenoten vooral gedreven door wraakgevoelens. Velvet zag haar broertje Laphicet tijdens een Scarlet Night namelijk gedood worden door haar zwager Arthur. Toen Velvet vervolgens toe moest kijken hoe een onbekende demonische verschijning haar broertje verorberde, knapte er iets bij Velvet diep van binnen. Velvet blijkt al snel bezeten te zijn door een demonische vloek en heeft daarmee ook de kracht gekregen om demonen te absorberen door middel van haar bezeten arm.
Neem wraak in een duistere wereld
Terwijl je langzaam maar zeker je zoektocht naar Artorius Collbrande, wat Arthur zijn echte naam blijkt te zijn, in gang zet en je wraak voor de dood van Laphicet wilt nemen, ontmoet je al snel een kleurrijk gezelschap van personages die zich bij je team aansluiten. Natuurlijk komt er vroeg of laat wel een plotwending en moet je alsnog de wereld redden, maar het grootste gedeelte van Tales of Berseria draait om de wraaklustige gevoelens die jouw helden hebben en hoe ze daarmee om leren gaan.
Dat maakt het meteen een van de meer interessante Tales-games om te spelen. Ja je zult nog geregeld skits met je teamleden kunnen bekijken die vaak een humoristische insteek hebben, maar het verhaal op zichzelf is behoorlijk duister van toon. Ook op het grafische vlak is Tales of Berseria een wat duistere game geworden. Zo bezoek je vele kerkers, zijn veel steden bedekt in lagen van sneeuw en zul je geregeld in het donker op avontuur moeten. Op het technische vlak is de game een klein beetje verbeterd met wat betere textures, maar over het algemeen is de game vrijwel hetzelfde als de versie die eerder op de PS4 verscheen.
Grade verdienen heeft geen nut meer
Wat de eerdere Remastered-versies van Tales of Xillia en Tales of Graces ook al deden doet Bandai Namco nu weer met Tales of Berseria. Je krijgt vanaf de start namelijk toegang tot de Grade Shop die voorheen altijd pas toegankelijk was wanneer je het spel had voltooid. Dat betekent ook dat je meteen vanaf de start extra’s zoals meer geld, een vermenigvuldiger van je ervaringspunten en andere bonus perks kunt aanzetten. Persoonlijk begrijp ik daarom ook niet dat je nog steeds extra Grade-punten krijgt na elk gevecht. Want je hebt meteen bij de start al zoveel punten dat je alle extra’s kunt aanschaffen. Natuurlijk zijn dergelijke mogelijkheden volledig optioneel en ik moet eerlijk toegeven dat ik er goed gebruik van heb gemaakt, aangezien ik het origineel al had doorlopen op de PS4. Mijn tijd met de Switch-versie maakt wel meteen duidelijk dat het spel uitstekend draait op alle systemen. De gevechten gaan vlot en zijn zoals altijd erg leuk om te spelen.
Heel veel kleine verbeteringen
Deze Remastered-versie van Tales of Berserie verandert niets aan het hoofdverhaal of het grootste gedeelte van de gameplay. Waar het spel veel veranderingen aanbrengt is in de details. Zo verplaatst jouw leider zich twintig procent sneller wanneer je rondrent, zijn er duidelijkere quest markers te vinden die ook aangeven hoe ver weg ze nog van je zijn, zijn er veel meer icoontjes voor kisten, Katz-kisten en andere items op de minimap zichtbaar en nog veel meer kleine quality-of-life-verbeteringen die het spel net iets gebruiksvriendelijker maken om op te pakken. Ook niet onhandig is dat er nu een auto-save-optie is die om de zoveel tijd je spel opslaat en dat je de mogelijkheid hebt om veel dialogen en scenes over te slaan. Natuurlijk zou je dat als nieuwkomer niet moeten doen, aangezien je dan veel interessante aspecten van het verhaal en de karakterontwikkelingen kunt mislopen, maar oudgedienden kunnen zo proberen om het spel sneller te doorlopen. Want met een verhaal van rond de veertig uren speeltijd en een hele berg aan optionele content kun je een aardige tijd zoet zijn met Tales of Berseria.
Toch zijn sommige quest markers, zeker in het begin van het spel, soms wat onduidelijk. Je krijgt weleens een opdracht om een specifiek persoon op te zoeken, maar moet vervolgens zelf maar uit zien te vogelen hoe je daar dan precies komt. Misschien was een kompas boven in beeld met de bijbehorende bestemming daarbij wel een oplossing geweest. Maar uiteindelijk wist ik mijn doel wel te bereiken. Het is een klein minpuntje voor een voor de rest prima action RPG.
Conclusie
Tales of Berseria Remastered is qua gameplay grotendeels wat je van de serie gewend bent. Snelle gevechten, kleurrijke personages en opzwepende muziek die geregeld in je hoofd blijft zitten. Wat Berseria vooral anders doet is het verhaal flink op de schop gooien ten opzichte van de eerdere titels. Jouw teamleden mogen zich aanvankelijk absoluut geen heroïsche rolmodellen noemen, maar tegen het einde van de game zijn ze dat tegen wil en dank natuurlijk wel geworden. En stiekem vind ik dat helemaal niet erg.
9.1
7.8
229 
4)
17-03-2026 22:46
👍