Veertien jaar in de maak
Japan is voor veel gamers een soort Valhalla, maar het is ook een land met een eigen autoscene. De snelle straatracers, de verlichte tunnels, de haarspeldbochten door de bergen, het is allemaal iconisch. Niet gek dus dat ontwikkelaar Playground Games na vijf delen eindelijk voor het verre oosten heeft gekozen. Sterker nog, volgens Playground is dit de Forza Horizon die ze al veertien jaar willen maken, maar waar het nooit de juiste tijd voor was. Inmiddels hebben ze genoeg ervaring om Japan eer aan te doen. En dat merk je eigenlijk meteen zodra je de eerste meters rijdt.
Om maar met de deur in huis te vallen: dit is voor mij de beste Forza Horizon. En niet alleen omdat ik deze keer in een blitse bolide door het prachtige platteland van Japan mag scheuren, maar vooral omdat veel minpunten uit eerdere delen zijn aangepakt. In Forza Horizon mag je je auto van het circuit afrijden en de wijde wereld verkennen. Dat kon eerder al in onder andere Groot-Brittannië, Australië en Mexico, en nu is dus het land van de kersenbloesem aan de beurt. Eerlijk gezegd vielen vooral Groot-Brittannië en Mexico mij een beetje tegen door hun platte landschappen, saaie rechte wegen en kale vlaktes. Daar brengt Horizon 6 gelukkig verandering in. Voor je het weet slinger je over mistige bergwegen, drift je door bochten alsof je rechtstreeks uit Initial D komt scheuren en kijk je je ogen uit bij prachtige bloemenvelden, imposante bamboebossen en de metershoge sneeuwwanden van de Tateyama Kurobe Alpenroute.
Maar Forza speel je natuurlijk vooral om te racen en dat is hier uitgebreider dan ooit. De bekende straatraces, off-road rallies en time trials zijn nu aangevuld met onder andere drag meets waarbij je je start zelf moet timen, touge battles waarin je één tegen één door de bergen drift, en de bekende car meets die je in Japan vooral vindt op de beroemde Daikoku-parkeerplaats. Het is duidelijk dat Playground hier goed heeft gekeken naar de geschiedenis van de Japanse autoracecultuur.
Van toerist tot legende
Mijn favoriete verbetering zit echter in de progressie. Waar je in voorgaande delen al na een paar races om de oren werd geslagen met supercars en knotsgekke Forza Editions, voelt Horizon 6 een stuk rustiger opgebouwd. Je begint letterlijk als toerist in Japan, in een simpel autootje waarmee je jezelf eerst moet bewijzen – ik koos uiteraard voor de klassieke Nissan Silvia – voordat je langzaam doorgroeit naar de legende van het Horizon Festival. Daardoor voelt het minder alsof je direct een superster bent en meer alsof je stukje bij beetje het land en de autocultuur leert kennen.
Ook in de open wereld is genoeg vernieuwing en verbetering te vinden. Zo kun je nu gratis fast-travelen naar wegen die je al eens hebt bereden en zijn naast de bekende XP-borden maar liefst tweehonderd mascottes verstopt om aan gort te rijden. Dit laatste valt onder een nieuw Discover Japan-segment, waarin je onder andere city tours doet, magazinecovers schiet en stempels verzamelt alsof je een toeristisch boekje aan het vullen bent. Dit soort kleine uitstapjes maken dat Japan hier meer voelt als een plek waar mensen wonen, werken en rondhangen, en niet alleen als een gigantische racebaan.
Eén van de leukste toevoegingen vind ik de open circuits die je tegenkomt in de wereld, waar je naar hartenlust rondjes kunt rijden tot je je eigen tijd verbreekt. Geen laadschermen, geen tegenstanders, gewoon jij in een hypersonisch koekblik in een race tegen de klok. De stad Tokio is trouwens vijf keer zo groot als Guanajuato in Horizon 5 en door dat formaat is er zelfs ruimte voor een heuse Crazy Taxi-achtige minigame waarbij je eten moet bezorgen in smalle steegjes. Niet racen op een volle maag!
Op moment van schrijven heb ik een kleine vijfentwintig uur in het virtuele Japan van Forza Horizon 6 doorgebracht en sta ik op het punt mijn laatste polsband in ontvangst te nemen. Daarmee bereik ik de Legend-status en speel ik toegang vrij naar Legend Island, waar de moeilijkste uitdagingen en zelfs een race van maar liefst tachtig kilometer lang op me wachten. Dat betekent echter niet dat ik bijna door de content heen ben. Er zijn nog genoeg races waar ik niet eerste ben geworden, en de online modi en live service-elementen spelen natuurlijk weer een grote rol in deze Horizon.
Citynope
Online heb je nu onder andere spec races, waarin iedereen in exact dezelfde auto rijdt. Enorm fijn voor iemand zoals ik die weinig begrijpt van het tunen van auto’s. Uiteraard is ook de populaire battle royale-modus Eliminator weer van de partij, maar er zijn ook wat modi verdwenen, zoals Flag Rush, wat ik toch wel jammer vind.
De grootste verandering vindt echter plaats in de Festival Playlist. Hier worden via wekelijkse en maandelijkse updates nieuwe evenementen en challenges toegevoegd waarmee je unieke auto's kunt verdienen. Voorheen was het helaas pindakaas wanneer je zo'n event of challenge had gemist, want dan kon je de bijbehorende auto's vaak niet meer krijgen. Nu kun je ze na afloop als tweedehandsje tegenkomen langs de kant van de weg en zo toch nog toevoegen aan je collectie.
Als je ooit hebt gekeken naar Japanse media over straatracen, zoals Initial D, MF Ghost of de Shuto Kousoku Trial-films, dan weet je dat citypop en eurobeat er inherent bij horen. Vol goede moed bladerde ik door de radiozenders, om er vervolgens achter te komen dat die muzieksoorten grotendeels ontbreken. Op Gacha City Radio hoor je tussen het moderne Japanse popgeweld door nog wel eens een verdwaalde citypoptrack, maar dat is het dan ook wel. En hoewel de muziek wederom prima is geselecteerd, mis ik op de meeste zenders toch een Japans tintje. Waarom hoor ik op Bass Arena bijvoorbeeld wél Calvin Harris, maar geen iconische Japanse EDM-acts als Capsule of Perfume? Of op Opus wel Max Richter, maar geen Ryuichi Sakamoto of Joe Hisaishi?
Rayt-racing
Ook op visueel gebied wordt de Japanse plank een klein beetje misgeslagen. Begrijp me niet verkeerd, het spel zelf ziet er waanzinnig uit, maar in de vormgeving is weinig Japans terug te vinden. Het menu lijkt op een verbeterde versie van dat uit Horizon 5 en als lettertype is er deze keer gekozen voor het simpele Helvetica. Duidelijk, zeker, maar Japan heeft zelf een aantal veelgebruikte standaardlettertypes voor goede leesbaarheid, zoals Shin Go en Noto Sans JP. Die waren hier wat mij als vormgevingsnerd betreft beter tot hun recht gekomen. Maar laten we eerlijk zijn: als mijn grootste kritiekpunten neerkomen op gemiste soundtrackkeuzes en een lettertype, dan weet je dat we te maken hebben met een verder ijzersterke game.
Voor de review speelde ik Forza Horizon 6 op een high-end pc met een RTX 4080 Super-videokaart waarmee ik net iets meer moest worstelen met de instellingen om er een strakke framerate van 120 frames per seconde uit te halen dan bij Horizon 5. Let wel, dit is met alle toeters en bellen zo’n beetje op het hoogste, en raytracing en global illumination aan voor realistischere reflecties en belichting. Op de Steam Deck is het verschil een stuk beter merkbaar. Waar Horizon 5 met alles op het laagste prima speelbaar is met 60 frames per seconde, sleept Horizon 6 hier met moeite een onstabiele 40 uit, en 30 voelt op de Steam Deck in mijn ogen net niet responsief genoeg voor een game als deze. Playground gaf aan nog te sleutelen aan de optimalisatie voor handhelds, dus wie weet komt hier in de toekomst nog verbetering in.
Over een paar maanden sta ik op Schiphol met m’n paspoort in m’n tas, een vliegticket in m’n hand en een koffer waar gegarandeerd te veel Japanse prullaria in terug gaan komen. Ik ga niet naar Japan om te racen, ik heb niet eens een rijbewijs, maar dankzij Forza Horizon 6 voelt die reis nu al een stuk minder onbekend. Alsof ik straks voor het eerst door Tokio loop, terwijl een klein deel van mij daar stiekem al eens heeft rondgereden.
Conclusie
Met Japan als decor voelt Forza Horizon 6 eindelijk alsof de serie helemaal op z’n plek valt. Of je nu urenlang aan je auto wilt sleutelen of gewoon rond wil cruisen tussen de kersenbloesems, neonlichten en bergpassen; bijna iedere rit voelt memorabel. Horizon 6 is daardoor niet alleen een fantastische racer, maar ook een ode aan een land waar ik alleen nog maar meer zin in heb gekregen.
7.8
78 )
14-05-2026 14:35